Międzywydziałowe Koło Teoretyków Kultury zaprasza na wykład Pawła Spodenkiewicza pt. Arthur Koestler - poszukiwacz tożsamości

16 grudnia o godz. 18 w Miejskim Punkcie Kultury PREXER-UŁ (Pomorska 39/41).

Paweł Spodenkiewicz o swoim wykładzie:

Zjawiskiem typowym dla XX wieku była mnogość nowych projektów
tożsamościowych, nierzadko radykalnych, rywalizujących ze sobą,
zwalczających się. Osoby o ruchliwych umysłach i poszukującym
usposobieniu przechodziły niejednokrotnie od projektu do projektu,
kreśląc trajektorię wyznaczoną prze z momenty quasi-religijnych olśnień,
nawróceń i apostazji. Taką biografię miał też Arthur Koestler. Tym, co
go wyróżniało spośród tysięcy "poszukiwaczy tożsamości" był wielki talent
literacki połączony ze zdolnością do przenikliwej analizy. To przesądziło o roli,
jaką odegrał w powojennej historii Europy.

Paweł Spodenkiewicz (ur. 1956), dziennikarz i pisarz, pracuje w Biurze Edukacji Publicznej IPN w Łodzi. Autor m.in. książek "Zaginiona dzielnica. Łódź żydowska, ludzie i miejsca" (1998), "Piasek z Atlantydy. Rozmowy z Jerzym Grohmanem" (2006).

Szanowni Państwo,
w imieniu Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego, oddział w Łodzi

mam zaszczyt zaprosić na wykład profesora Zygmunta Baumana
"Kultura w diasporach", który odbędzie się w środę 24 listopada o
godzinie 14:00 w Pałacu Biedermanna, ul. Franciszkańska 3/5, sala 202

Zapraszamy także o godzinie 18:30 do Muzeum Sztuki ms2, ul.
Ogrodowa 19, na panel dyskusyjny na temat książki Pana Profesora
"Między chwilą a pięknem. O sztuce w rozpędzonym świecie", wydanej
przez łódzkie wydawnictwo Officyna - z udziałem profesora Baumana,
profesor Anny Zeidler-Janiszewskiej oraz Pawła Kuczyńskiego
(twórcy filmu dokumentalnego o Zygmuncie Baumanie), który będę
miał przyjemność poprowadzić.


dr Tomasz Majewski,
przewodniczący oddziału łódzkiego Polskiego Towarzystwa
Kulturoznawczego
członek Rady Programowej Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego


***

Zygmunt Bauman (ur. 19 listopada 1925 w Poznaniu); socjolog, 
filozof, eseista.

Studia rozpoczął jeszcze w 1943 w Związku Sowieckim, kontynuował je w 
Akademii Nauk Społecznych i Politycznych. Później studiował filozofię na 
Uniwersytecie Warszawskim, gdzie został asystentem Juliana Hochfelda. 
Był pierwszym redaktorem naczelnym Studiów Socjologicznych. W wyniku 
wydarzeń marcowych został w 1968 usunięty z Uniwersytetu Warszawskiego, 
gdzie był doktorem habilitowanym socjologii i kierownikiem Katedry 
Socjologii Ogólnej. W atmosferze antysemickiej nagonki opuścił Polskę.

W latach 1969-1971 wykładał na uniwersytetach w Tel Awiwie i Hajfie. W 
1971 roku wyjechał do Anglii, gdzie związał się na stałe z uniwersytetem 
w Leeds, kierując Katedrą Socjologii aż do odejścia na emeryturę w roku 
1990. Za pracę "Nowoczesność i Zagłada" (1989) otrzymał Europejską
Nagrodę Amalfi, a w 1998 prestiżową nagrodę im. Theodora W. Adorno.

Klub Krytyki Politycznej w Łodzi zaprasza na pierwszy z niekończącego się cyklu wykładów
Perspektywy krytyczne.

Wykład pt. "Hegel a Marks" wygłosi

prof. Ryszard Panasiuk

23 listopada, wtorek, godz. 19.
Pałac Biedermannna
(Instytut Teorii Literatury, Teatru i Sztuk Audiowizualnych UŁ)
ul. Franciszkańska 1/5 (wejście od ul. Północnej), sala 01 (parter).

Szlaki spuścizny poheglowskiej znaczą fundamentalny podział myślenia w filozofii społecznej i politycznej po dziś dzień. Choć zwykliśmy łączyć pojęcia lewicy i prawicy z Rewolucją Francuską to na głębszym filozoficznym poziomie źródłem pęknięcia są spory uczniów i kontynuatorów Hegla. Gdy dla prawicy Heglowskiej koniec historii przyszedł wraz z samowiedzą systemu Hegla i urzeczywistnił się w państwie pruskim, dla młodoheglowskiej lewicy rozumowe poznanie praw rzeczywistości stanowiło dopiero początek jej świadomego kształtowania.
To z tej tradycji wywodzi się myślenie Marksa (który niedługo potem odciął się od swoich młodoheglowskich kolegów), które miało odcisnąć swe piętno na, nie tylko filozoficznej, rzeczywistości nadchodzących 150 lat. Jakie zatem relacje łączą współautora „Manifestu Komunistycznego” z dialektyczną tradycją niemieckiego idealizmu, która w systemie Hegla osiągnęła swój szczyt? Co ten, podejmowany już na niezliczoną ilość sposobów, trop czytania Marksa mówi nam dzisiaj o spuściźnie marksizmu i horyzontach filozofii społecznej?


„Co spowodowało, że obaj twórcy marksizmu sięgnęli do dialektycznej logiki Hegla, by na jego konstrukcjach pojęciowych i systemie kategorii oprzeć swe teoretyczne budowle? (...)
De facto ich zależność od Heglowskiego pojmowania zarówno rzeczywistości samej, jak rozumienia nauki, była dalej idąca niż się to na ogół sądzi. Mimo iż odrzucali pogląd Hegla, że u podstawy rzeczywistości obecna jest samorozwijająca się według schematów logika idei, faktycznie przyjmowali ten sam model ontologiczny, zaś materialistyczna z ducha korekta nie dotyczyła natury procesu samorozwoju rzeczywistości, choć ta otrzymała miano materialnej".
Fragment książki Ryszarda Panasiuka „Przyroda – Człowiek – Polityka”, s. 248

prof. Ryszard Panasiuk - filozof, profesor zwyczajny Uniwersytetu Łódzkiego.W latach 1952-1957 studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie napisał pracę magisterską pod kierunkiem Tadeusza Krońskiego. Pracę doktorską, przygotowaną pod kierunkiem Bronisława Baczki, dotyczącą filozofii politycznej młodoheglistów obronił na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Łódzkiego. Habilitował się w 1979 r. na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie rozprawy Dziedzictwo Heglowskie i marksizm. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1982, profesora zwyczajnego - w 1989.Autor ponad 100 publikacji naukowych, w znakomitej większości z dziedziny filozofii społecznej niemieckiego kręgu kulturowego. Wielki znawca filozofii Hegla i Marksa.
Opublikował m.in.:
Filozofia i państwo. Studium myśli polityczno-społecznej lewicy heglowskiej i młodego Marksa 1838-1843, 1967;
Lewica heglowska, 1969;
Dziedzictwo heglowskie i marksizm, Książka i Wiedza, Warszawa 1979
Hegel i Marks. Studia i szkice, Książka i Wiedza, Warszawa 1986
Przyroda - Człowiek - Polityka. Z dziejów filozofii niemieckiej XVIII/XIX wieku, Oficyna Naukowa, 2002.
Filozofowanie jako dialog z dziedzictwem duchowym przeszłości, 2008.
(źródło: wikipedia, biogram w książce Przyroda - Człowiek – Polityka)


Partnerami spotkania są:
Międzywydziałowe Koło Teoretyków Kultury
Polskie Towarzystwo Kulturoznawcze, oddział w Łodzi.